صحبت از نشانه های قریب الوقوع بودن ظهور مولا به هیچ عنوان به منظور تعیین وقت آن نیست که همانا امام باقر(ع) فرمود "کذب الوقاتون"(تعیین کنندگان وقت دروغگویند).

هدف از یادآوری این نشانه ها بیدار شدن خیلی از ماهاست.

خیلی از ماها انگار فراموش کردیم یه امامی داریم که غایبن،

یادمون رفته بایدمنتظرشون باشیم.

این روزا واسه خیلی از ماها خیلی از مسائل مهمتر از انتظارفرج شده،مثل قیمت نان،پیروزی فلان تیم فوتبال از فلان لیگ،داشتن امضای فلان هنرپیشه و خیلی چیزای دیگه.

ای کاش لااقل به اندازه یکی از چراغ قرمزهایی که پشتشون انتظار سبز شدنشون رو میکشیم منتظر ظهور مولا میشدیم.

این نشانه ها رو یادآوری میکنم برای آدمایی که هدفمند کردن یارانه ها که هنوز اتفاق نیفتاده از هدف خلقت براشون مهمتره!

یادآوری میکنم تا یادمون بیاد که ظهور افسانه نیست و شاید تو عمر خودمون رخ بده.

اگه رخ داد آقا مارو بعنوان یار خودشون میپذیرن یا اینکه اصلا خودمون پیشاپیش میریم تو صف دشمنای آقاییکه(مثلا) سالها منتظرش بودیم؟!

آیا آمادگیشو داریم فرمانبردار مطلق مولاباشیم و رای و نظر ایشون رو به رای و نظر خودمون ترجیح بدیم؟!

اصلا خودمون نه، موبایلامون آمادگی ظهور مولا رو دارن؟ یا هنوز باید خیلی چیزارو ازتوشون پاک کنیم تا بشن موبایل یه آدم منتظر ظهور؟!

وظیفه ی ما تو دوران غیبت مولا خیلی سخته...

باید جوری منتظر آقا باشیم که انگار مطمئنیم همین جمعه، نه اصلا همین امشب، همین امروز یا تو همین لحظه ظهور میکنند (همانطور که تو دعای فرج، "فرجاً عاجلاً قریباً کلمح البصر" رو از خدا میخوایم) و از طرفی نباید اونقدر نا امید باشیم که اگه خدایی ناخواسته تو روز و ماه و سالی که انتظارش رو داشتیم ظهور رخ نداد دلسرد بشیم و دیگه انتظار نکشیم.

خلاصه ی صحبتهام اینه که یادمون نره امام علی(ع) فرمود: "افضل اعمال امّتی انتظار الفرج"

و در اینجا میخوام از دسته ای از نشانه های قریب الوقوع بودن ظهور واستون بگم:

توضیحات: دو تن از برجسته ترین شخصیتهای زمان ظهور ، سید خراسانی و یمانی می باشند که هر دو فرماندهی سپاهیان جبهه حق را در مناطق مختلف برعهده دارند و در نهایت بنابر روایات پس از جنگهای مختلف در عراق با امام زمان(عج) بیعت کرده و بسوی قدس رهسپار خواهند شد.

جابر از امام باقر (ع) روایت می کند: ((یخرج شاب من بنی هاشم بکفه الیمنی خال و باتی من خراسان برایات سود  بین یدیه شعیب بن صالح یقاتل  اصحاب السفیانی فیهزهم)) الملاحم و الفتن ص52 باب97

جوانمردی از بنی هاشم از خراسان(ایران) قیام می كند كه بر دست راستش خالی ( نشانه ، خلل و سستی )  است كه با یاران سفیانی می جنگد و آنها را شكست می دهد.

  داستان سید حسنی ( و حسینی) بودن حضرت آقا از زبان حاج آقای صدیقی در ادامه بخوانید.......

ادامه

ادامه

«فطمتِ الامُ طفلها» و یا «فطمت الحبل» به این معناست که مادر، کودک خویش را از شیر برگرفت و یا ریسمان بریده شد.

علاّمه مجلسی در این مورد می‌گوید:

چه بسیار که اسم فاعل به مفهوم اسم مفعول می‌آید. برای نمونه: «سرٌّ کاتم» و «مکانٌ عامر» که به مفهوم مکتوم و معمور، یعنی پوشیده داشته شده و آباد شده، آمده است. همان‌گونه که در قرآن شریف نیز: فی عیشة راضیة» به معنای «فی عیشة مرضیة» آمده است.

و اینک برخی از روایات پیرامون این نام مقدّس:

ششمین امام نور از پدران گرانمایه‌اش و آنان از پیامبر گرامی آورده‌اند که فرمود:

ان جبرئیل قال له: ... سُمّیت فاطمة، فی الارض، [لانها] فطمت شیعتها من النار. (1)

فرشته وحی برای او پیام آورد که: این دخت گرانمایه در زمین، «فاطمه» نامگذاری شد، چرا که پیروان راستین او از آتش دوزخ در امان داشته شده‌‌اند.

هشتمین امام نور از پدران گرانقدرش و آنان از پیامبر آورده‌‌اند که فرمود:

یا فاطمة أتدرین لمَ سُمّیتِ فاطمة؟ فاطمه جان! می‌دانی چرا به این نام، نامگذاری شده‌ای؟

قال علی علیه‌السلام: لمَ سُمّیتِ؟ امیرمومنان پرسید: چرا؟

قال: لانها فطمت هی و شیعتها من النار.(2) فرمود: بدان دلیل که او و پیروان راستین‌اش از آتش دوزخ در امان داشته شده‌اند.

و نیز فرمود:

سمّیت فاطمة لان الله فطمها و ذریّتها من النار، من لقی الله منهم بالتوحید و الایمان بما جئت به(3)؛ او فاطمه نامیده شده چرا که خدای جهان‌آفرین او و هر کدام از نسل پاکش که خدای را با توحیدگرایی و ایمان به آنچه من آورده‌ام، دیدار کند، همه را، از آتش در امان داشته است.

و نیز از پیامبر آورده‌اند که فرمود:

انّما سمّیت ابنتی فاطمة، لان الله فطمها و ذرّیتها و محبّیها عن النار(4) ؛ دخترم فاطمه تنها بدین جهت به این نام مقدّس نامیده شد که خدا او و نسل پاک و دوستداران واقعی‌اش را از آتش دوزخ در امان داشت.

و نیز از پنجمین امام نور آورده‌اند که فرمود:

در روز رستاخیز فاطمه علیهاالسلام بر نزدیک در دوزخ می‌ایستد و نیایش‌گرانه رو به آسمان می‌گوید:

الهی و سیدی، سمّیتنی فاطمة، ... (5)

خدای من! سالار من! شما نام مرا فاطمه برگزیدی و به مهر خویش مرا و دوستداران نسل مرا از آتش در امان داشتی. بار خدایا! وعده تو حقّ است و تویی که در وعده‌هایت تخلّف نمی‌ورزی.

از جانب خدا ندا می‌رسد که:

هان ای فاطمه! درست گفتی، من تو را بدین نام نامگذاری کردم و تو و دوستداران تو و نسل تو را که ولایت تو و نسل تو را داشته باشند، همه را از آتش دوزخ در امان داشته‌ام. درست می‌گویی، وعده‌ام حقّ است و من در وعده‌های خویش تخلّف نمی‌ورزم ... .

ادامه

«و قضى ربك الا تعبدوا الا اياه و بالوالدين احسانا، اما يبلغن عندك الكبر احدهما او كلاهما فلا تقل لهما اف و لا تنهرهما و قل لهما قولا كريما» . (اسراء، 23) «پروردگار تو فرمان داد كه جز او نپرستيد و به پدر و مادر نيكى كنيد، هر گاه يكى از ايشان يا هر دو نزد تو به پيرى رسند، به آنها اف (سخن ناخوش) مگو و بر آنها بانگ و فرياد مزن، و با ايشان گفتار خوش و نيكو بگو» .

و رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «كن بارا و اقصر على الجنة، و ان كنت عاقا فاقصر على النار» . «[با پدر و مادر] نيكو رفتار باش و در بهشت جاى گير، و اگر عاق باشى در آتش دوزخ خواهى بود» .

و از امام محمد باقر عليه السلام روايت است كه: «قال رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم فى كلام له: اياكم و عقوق الوالدين، فان ريح الجنة توجد من مسيرة الف عام، و لا يجدها عاق، و لا قاطع رحم، و لا شيخ زان و لا جار ازاره خيلاء.انما الكبرياء لله رب العالمين‏» .

رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در ضمن گفتارى فرمود: «زنهار از عقوق والدين حذر كنيد كه بوى بهشت از هزار سال راه شنيده مى‏شود، ولى عاق والدين و قطع كننده رحم و پير زناكار و آن كه از روى تكبر جامه خود را [بلند كند كه] بر زمين كشد آن را نشنوند.كبريا و بزرگى از آن پروردگار جهانيان است‏» .

و پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «من اصبح مسخطا لابويه اصبح له بابان مفتوحان الى النار» .

«هر كه صبح كند در حالى كه بر پدر و مادر خود خشمگين باشد، دو در جهنم به روى او گشوده است‏» .

و از امام باقر عليه السلام روايت است كه فرمود: «ان ابى نظر الى رجل و معه ابنه يمشى و الابن متكى‏ء على ذراع الاب، قال: فما كلمه ابى مقتا له حتى فارق الدنيا» .

«پدرم مردى را ديد كه پسرش همراه او بود و پسر بر بازوى پدر تكيه كرده بود، فرمود: پدرم با آن پسر براى بدى آن كارش سخن نگفت تا از دنيا رفت‏» .

و حضرت صادق عليه السلام فرمود: «من نظر الى ابويه نظر ماقت، و هما ظالمان له، لم يقبل الله له صلاة‏» .

«هر كه به پدر و مادر نگاه تند و خشم آلود كند، اگر چه به وى ستم كرده باشند، خداوند نمازش را نمى‏پذيرد» .

و فرمود: «اذا كان يوم القيامة كشف غطاء من اغطية الجنة فوجد ريحها من كانت له روح من مسيرة خمسمائة عام الا صنفا واحدا» .

«چون روز قيامت‏شود پرده‏اى از پرده‏هاى بهشت‏برداشته شود، و هر كه روح داشته باشد بوى آن را از پانصد سال راه مى‏شنود مگر يك دسته‏» ، پرسيدند آنها كيستند؟ فرمود: «العاق لوالديه‏» «عاق والدين‏» .

و فرمود: «لو علم الله شيئا هو ادنى من اف لنهى عنه، و هو من ادنى العقوق، و من العقوق ان ينظر الرجل الى والديه فيحد النظر اليهما» . ⁽¹⁾

«اگر خداوند چيزى را كمتر و پست‏تر از اف گفتن مى‏دانست از آن نهى مى‏فرمود، و اف گفتن كمترين مرتبه عقوق است، و از جمله عقوق تند نگاه كردن به پدر و مادر است‏» .

از امام كاظم عليه السلام پرسيدند: اگر كسى به يكى از فرزندان خود گويد: پدر و مادرم فداى تو باد، آيا اشكال دارد؟ فرمود: «اگر پدر و مادر او زنده باشند اين را از عقوق مى‏دانم، و اگر مرده باشند باكى نيست‏» .

اخبارى كه در ذم عقوق والدين رسيده بسيار است، و در يكى از اخبار قدسى آمده: «به عزت و جلال و بلندى شانم سوگند! اگر عاق والدين مثل همه انبيا عمل كند از او نمى‏پذيرم‏» .و نيز روايت است كه: «نخستين چيزى كه خداوند در لوح محفوظ نوشت اين بود: منم خدائى كه جز من خدائى نيست، هر كه پدر و مادر از او راضى باشند من نيز از او راضى هستم، و هر كه پدر و مادر بر او خشمگين و از او ناخشنود باشند من نيز بر او خشمناك و از او ناخشنودم‏» .

و از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم روايت‏شده كه فرمود: «همه مسلمين در روز قيامت مرا خواهند ديد مگر عاق والدين و شرابخوار و كسى كه نام مرا بشنود و بر من صلوات نفرستد» .

و از اخبار و تجربه ثابت‏شده كه دعاء پدر نسبت‏به فرزند رد نخواهد شد و البته مستجاب خواهد شد.و اخبار دلالت دارد كه سكرات مرگ و عذاب قبر بر كسى كه مادرش از او ناخشنود باشد سخت‏خواهد بود.در اسرائيليات آمده است كه: «خداى تعالى به موسى وحى فرمود كه هر كه با پدر و مادر خود نيكوئى كند و با من عقوق نمايد او را نيكوكار مى‏نويسم، و هر كه با من نيكى كند و عاق والدين باشد او را عاق خواهم نوشت‏»

ادامه

سلام بر تو و عاشورای بزرگی که در چشم‏های کوچک تو خلاصه شده است.

سلام بر تو که در خنکای لبخند حسین علیه‏السلام رها بودی و پا به پای آبله، زخم‏هایش را به جستجو.

سلام بر کوچکی گام‏هایت؛ به تو و خاطرات در آتش رها مانده‏ات.

سلام بر تو که آتش، کوتاه‏تر از دامنت نیافت.

تو را خوب‏تر از شام غریبان، زینب می‏شناسد و تو بهتر از همه، شام غریبان را.

شام غریبان، تو را خوب می‏شناسد؛ تورا که آن‏قدر پدر پدر کردی و یا عَمَّتِیَ و یا أُخْتَ أَبِی! أیْنَ أَبِی گفتی تا در روشنای حضور حسین علیه‏السلام غوطه‏ور شدی.

ادامه