*. مهدي (عج) از ديدگاه قرآن و عترت                                                            

قُل هُوَ القَادِر عَلي اَن يبعَثَ عَليَكُم عَذاباً ..       ( انعام 65 )

بگو او تواناست كه بر شما عذاب و بلايي بفرستد ..

ابوالجارود از امام باقر(ع) نقل مي كندكه اين آيه دربارة آخرالزمان است وحضرت در تفسير آن فرمودند: عذابي كه از بالا فرود مي آيد ـ صيحة آسماني ـ آن دور است؛ « مِن تَحتِ اَرجُلِكُم » يعني فرو رفتن در زمين؛ و « يَلبَسَكم شِيَعاً » يعني اختلاف در دين؛ كه برخي، بعضي ديگر را كشتار نمايند و همة اينها در ميان مسلمانان خواهد بود.

تفسير قمي ، ج 2 ، صفحة 204 

ادامه

اعتراف نامه شهید علمدار

قانون اول:

 بارالها، اعتراف می کنم از اینکه قرآن را نشناختم و

 به قرآن عمل نکردم. حداقل روزی ده آیه قرآن

را باید بخوانم.اگر روزی کوتاهی کردم و به

هر دلیلی نتوانستم این ده آیه را بخوانم روز بعد باید حتماً

یک جزء کامل بخوانم.

تاریخ اجراء 4/5/69 

قانون دوم:

پروردگارا! اعتراف می کنم از اینکه نمازم را بی معنی خواندم و

حواسم جای دیگری بود، در نتیجه دچار شک در نماز شدم.

 حداقل روزی دو رکعت نماز قضا باید بخوانم.

اگر روزی به هر دلیلی نتوانستم این دو رکعت نماز را بخوانم،

روز بعد باید نماز قضای یک 24 ساعت (17 رکعت) بخوانم . 

 تاریخ اجراء 11/5/69 

قانون سوم:

 خدایا! اعتراف می کنم از اینکه مرگ را فراموش کردم و تعهد کردم مواظب اعمالم باشم ولی نشدم. حداقل هر شب قبل از خواب باید دو رکعت نماز تقرّب بخوانم.اگر به هر دلیلی نتوانستم این دو رکعت را بجا بیاورم روز بعد باید 20 ریال صدقه و 8 رکعت نماز قضا بجا بیاورم.  

 

ادامه

ادامه

نوحه‌خوانی شهید سید مجتبی علمدار؛ بر مشامم می‌رسد هر لحظه بوی کربلا

ادامه

علامه جعفری و زیباترین دختر دنیا

از علامه جعفری می پرسند چی شد كه به این كمالات رسیدی ؟!

ایشان در جواب خاطره ای از دوران طلبگی تعریف میكنن و اظهار میكنند كه هر چه دارند از كراماتی ست كه بدنبال این امتحان الهی نصیبشان شده :

«ما در نجف در مدرسه صدر اقامت داشتیم . خیلی مقید بودیم که ، در جشن ها و ایام سرور ، مجالس جشن بگیریم ، و ایام سوگواری را هم ، سوگواری می گرفتیم ، یک شبی مصادف شده بود با ولادت حضرت فاطمه زهرا (س) اول شب نماز مغرب و عشا می خواندیم و یک شربتی می خوردیم آنگاه با فکاهیاتی مجلس جشن و سرور ترتیب می دادیم . یک آقایی بود به نام آقا شیخ حیدر علی اصفهانی ، که نجف آبادی بود ، معدن ذوق بود . او که ، می آمد من به الکفایه ، قطعا به وجود می آمد جلسه دست او قرار می گرفت .

ادامه